Niemiecki, olbrzymi kapitał połączony z japońską pasją kucia noży, wiekami tradycji i wiedzy mistrzów kowalstwa - takie „małżeństwo” nie mogło zrodzić brzydkich dzieci. I nie mogło się nie udać. Niemiecki koncern Zwilling J.A. Henckels Deutschland GmbH, który uczył Europę gotować już od 1731 roku, zdecydował na początku XXI wieku, czyli całkiem niedawno, że „wprosi się” na nieodstępny dotychczas dla niego rynek. I tak powstała na wskroś japońska marka Miyabi, której genialne kolekcje noży powalają na kolana nawet największych znawców kuchni i metalurgii. Co wyjątkowe, Zwilling nie wtrąca się w poczynania Japończyków, zadbał jedynie o to, by noże Miyabi powstawały z udziałem najlepszych mistrzów rzemiosła w najbardziej zaawansowanej technologicznie kuźni świata. Ambasadorami marki Miyabi są dwaj japońscy mistrzowie - Rokusaburo Michiba, który projektował niektóre linie noży Miyabi oraz mistrz tradycyjnej, japońskiej kuchni - Masaharu Morimoto.
Prostokątny profil Nakiri z płaską krawędzią tnącą jest celowym zabiegiem inżynieryjnym, stworzonym do techniki szatkowania góra-dół (chopping) oraz krojenia przez pchnięcie (push-cut). W przeciwieństwie do noży z „brzuszkiem” (jak Gyuto), Nakiri styka się z deską na całej długości ostrza w tym samym momencie. Eliminuje to irytujący efekt „harmonijki”, czyli niedokrojonych warzyw połączonych ze sobą cieniutką skórką, co często zdarza się przy użyciu zakrzywionych ostrzy. Brak ostrego czubka zwiększa bezpieczeństwo pracy i sprawia, że nóż jest mniej onieśmielający, a jego tępe zakończenie pozwala na szybkie zgarnianie pokrojonych produktów z deski bez ryzyka uszkodzenia krawędzi.
To fundamentalne rozróżnienie, często mylone przez początkujących adeptów kuchni japońskiej. Nakiri, reprezentowane w naszej ofercie przez niemal wszystkie modele (np. Tojiro Shippu, Miyabi 5000 MCD), jest ostrzone dwustronnie (symetrycznie), co czyni je narzędziem intuicyjnym, łatwym w obsłudze i prostszym w ostrzeniu dla każdego kucharza. Klasyczna, najbardziej ortodoksyjna wersja noża Usuba (Kamagata lub Kakugata Usuba) to nóż profesjonalny, ostrzony jednostronnie, wymagający zaawansowanej umiejętności krojeni, służący głównie do obierania obwodowego (katsuramuki). W naszej ofercie noże Usuba są nieco „zeuropeizowane” czyli też ostrzone dwustronnie. Nawet najmniejszy nóż z grupy Usuba - 10-centymetrowy Mini-Usuba z serii Suncraft Senzo Classic jest specjalistycznym ostrzem do precyzyjnego obierania i dekorowania w dłoni, a nie do szatkowania na desce – ale i on jest ostrzony symetrycznie.
W przypadku noża do warzyw, który wykonuje tysiące uderzeń o deskę, twardość stali ma kluczowe znaczenie dla rzadkości ostrzenia. Stal Aogami Super (Blue Super Steel) w serii Mcusta Beyond, hartowana do 64-65 HRC, oferuje ekstremalną retencję krawędzi i agresję cięcia, która pozwala na bezwysiłkowe szatkowanie góry warzyw bez utraty ostrości. Jednak stal VG-10 (ok. 60-61 HRC), obecna w seriach takich jak Kasumi Damascus czy Tojiro Shippu, jest w pełni nierdzewna i łatwiejsza w codziennym używaniu. Wybór Aogami Super to decyzja o wyższej wydajności okupiona koniecznością dbania o rdzewny rdzeń, podczas gdy VG-10 to „złoty środek” dla, nie tylko, domowego kucharza.
Szeroka, prostokątna klinga Nakiri (zazwyczaj ok. 5 cm wysokości) ma dużą powierzchnię boczną - pozwala na bezpieczne oparcie knykci dłoni przytrzymującej warzywa, co umożliwia bardzo szybkie, rytmiczne szatkowanie bez ryzyka skaleczenia. Dodatkowo, tak szerokie ostrze działa jak doskonała łopatka – po posiekaniu cebuli, ziół czy kapusty, można je jednym ruchem przenieść na patelnię lub do woka. W modelach takich jak Sakai Takayuki Homura Guren, ta szeroka powierzchnia jest dodatkowo wykorzystana do wyeksponowania unikalnej faktury kowalskiej, która zmniejsza przywieranie plastrów.
Nakiri z serii Ultimate Aranami to technologiczny unikat, w którym zrezygnowano z tradycyjnego rdzenia na rzecz przeplatania warstw stali VG-10 i VG-2 aż do samej krawędzi tnącej. W przypadku noża do warzyw, który musi być niezwykle cienki, aby nie „łupać” twardych produktów (jak marchew czy batat), taka konstrukcja zapewnia niespotykaną sztywność i odporność na wygięcia przy zachowaniu mikroskopijnej grubości krawędzi. Dzięki temu nóż wchodzi w gęste warzywa bez najmniejszego oporu, nie klinuje się, a struktura damastu widoczna na samej krawędzi tnącej działa jak mikropiła, zwiększając agresję cięcia skórki pomidora czy papryki.
Tradycyjne Nakiri z drewnianą rączką (np. dąb, drewno pakka czy magnolia) jest nożem lekkim, z balansem przesuniętym na ostrze, co sprzyja „wpadaniu” noża w produkty. Mistrz Takeshi Saji w seriach WBB i YBB stosuje wypalaną byczą kość, która jest materiałem znacznie cięższym. Zmienia to całkowicie dynamikę pracy – nóż staje się stabilniejszy, a cięższa rękojeść daje poczucie większej kontroli podczas pracy. Jest to idealne rozwiązanie dla kucharzy przyzwyczajonych do cięższych noży zachodnich, którzy chcą korzystać z geometrii Nakiri, ale nie odpowiada im piórkowa waga tradycyjnych japońskich modeli.
Dla wegetarian i wegan – w 90% tak, ale dla kucharza uniwersalnego – nie. Nakiri jest absolutnym mistrzem w przetwarzaniu warzyw, owoców i ziół, przewyższając w tym Gyuto dzięki płaskiej krawędzi. Jednak brak ostrego czubka uniemożliwia precyzyjne wykrawanie, trybowanie mięsa czy sprawianie ryb. Ponadto w kuchni pasjonatów zarówno warzyw, jak i różnego typu mięs długość ostrza ograniczona zazwyczaj do 16-18 cm może być niewystarczająca do krojenia dużych sztuk mięsa jednym pociągnięciem. Nakiri należy traktować jako wyspecjalizowane uzupełnienie podstawowego zestawu, które wznosi komfort pracy z warzywami na nieosiągalny dla innych noży poziom.