Słynne, bo z Seki, czy Seki słynne dzięki nim? Przyglądając się wnikliwie temu, co oferuje powstała w 1964 roku marka Mcusta Zanmai, można zapytać, czy jej olbrzymia popularność wywodzi się z faktu, że kuźnia znajduje się w „zagłębiu japońskich noży”, słynnym od ponad 8 wieków Seki, gdzie kuje się znakomitą broń sieczną wszelkiego rodzaju i kultowe noże. A może to współczesne Seki zyskało na renomie dzięki temu, że właśnie Mcusta Zanmai ma tam swoją siedzibę? Trudno wykluczać którąkolwiek z możliwości. Bo Mcusta Zanmai robi noże tak niezwykłe, że Seki na pewno jest z nich piekielnie dumne.
Prostokątny profil Nakiri z płaską krawędzią tnącą jest celowym zabiegiem inżynieryjnym, stworzonym do techniki szatkowania góra-dół (chopping) oraz krojenia przez pchnięcie (push-cut). W przeciwieństwie do noży z „brzuszkiem” (jak Gyuto), Nakiri styka się z deską na całej długości ostrza w tym samym momencie. Eliminuje to irytujący efekt „harmonijki”, czyli niedokrojonych warzyw połączonych ze sobą cieniutką skórką, co często zdarza się przy użyciu zakrzywionych ostrzy. Brak ostrego czubka zwiększa bezpieczeństwo pracy i sprawia, że nóż jest mniej onieśmielający, a jego tępe zakończenie pozwala na szybkie zgarnianie pokrojonych produktów z deski bez ryzyka uszkodzenia krawędzi.
To fundamentalne rozróżnienie, często mylone przez początkujących adeptów kuchni japońskiej. Nakiri, reprezentowane w naszej ofercie przez niemal wszystkie modele (np. Tojiro Shippu, Miyabi 5000 MCD), jest ostrzone dwustronnie (symetrycznie), co czyni je narzędziem intuicyjnym, łatwym w obsłudze i prostszym w ostrzeniu dla każdego kucharza. Klasyczna, najbardziej ortodoksyjna wersja noża Usuba (Kamagata lub Kakugata Usuba) to nóż profesjonalny, ostrzony jednostronnie, wymagający zaawansowanej umiejętności krojeni, służący głównie do obierania obwodowego (katsuramuki). W naszej ofercie noże Usuba są nieco „zeuropeizowane” czyli też ostrzone dwustronnie. Nawet najmniejszy nóż z grupy Usuba - 10-centymetrowy Mini-Usuba z serii Suncraft Senzo Classic jest specjalistycznym ostrzem do precyzyjnego obierania i dekorowania w dłoni, a nie do szatkowania na desce – ale i on jest ostrzony symetrycznie.
W przypadku noża do warzyw, który wykonuje tysiące uderzeń o deskę, twardość stali ma kluczowe znaczenie dla rzadkości ostrzenia. Stal Aogami Super (Blue Super Steel) w serii Mcusta Beyond, hartowana do 64-65 HRC, oferuje ekstremalną retencję krawędzi i agresję cięcia, która pozwala na bezwysiłkowe szatkowanie góry warzyw bez utraty ostrości. Jednak stal VG-10 (ok. 60-61 HRC), obecna w seriach takich jak Kasumi Damascus czy Tojiro Shippu, jest w pełni nierdzewna i łatwiejsza w codziennym używaniu. Wybór Aogami Super to decyzja o wyższej wydajności okupiona koniecznością dbania o rdzewny rdzeń, podczas gdy VG-10 to „złoty środek” dla, nie tylko, domowego kucharza.
Szeroka, prostokątna klinga Nakiri (zazwyczaj ok. 5 cm wysokości) ma dużą powierzchnię boczną - pozwala na bezpieczne oparcie knykci dłoni przytrzymującej warzywa, co umożliwia bardzo szybkie, rytmiczne szatkowanie bez ryzyka skaleczenia. Dodatkowo, tak szerokie ostrze działa jak doskonała łopatka – po posiekaniu cebuli, ziół czy kapusty, można je jednym ruchem przenieść na patelnię lub do woka. W modelach takich jak Sakai Takayuki Homura Guren, ta szeroka powierzchnia jest dodatkowo wykorzystana do wyeksponowania unikalnej faktury kowalskiej, która zmniejsza przywieranie plastrów.
Nakiri z serii Ultimate Aranami to technologiczny unikat, w którym zrezygnowano z tradycyjnego rdzenia na rzecz przeplatania warstw stali VG-10 i VG-2 aż do samej krawędzi tnącej. W przypadku noża do warzyw, który musi być niezwykle cienki, aby nie „łupać” twardych produktów (jak marchew czy batat), taka konstrukcja zapewnia niespotykaną sztywność i odporność na wygięcia przy zachowaniu mikroskopijnej grubości krawędzi. Dzięki temu nóż wchodzi w gęste warzywa bez najmniejszego oporu, nie klinuje się, a struktura damastu widoczna na samej krawędzi tnącej działa jak mikropiła, zwiększając agresję cięcia skórki pomidora czy papryki.
Tradycyjne Nakiri z drewnianą rączką (np. dąb, drewno pakka czy magnolia) jest nożem lekkim, z balansem przesuniętym na ostrze, co sprzyja „wpadaniu” noża w produkty. Mistrz Takeshi Saji w seriach WBB i YBB stosuje wypalaną byczą kość, która jest materiałem znacznie cięższym. Zmienia to całkowicie dynamikę pracy – nóż staje się stabilniejszy, a cięższa rękojeść daje poczucie większej kontroli podczas pracy. Jest to idealne rozwiązanie dla kucharzy przyzwyczajonych do cięższych noży zachodnich, którzy chcą korzystać z geometrii Nakiri, ale nie odpowiada im piórkowa waga tradycyjnych japońskich modeli.
Dla wegetarian i wegan – w 90% tak, ale dla kucharza uniwersalnego – nie. Nakiri jest absolutnym mistrzem w przetwarzaniu warzyw, owoców i ziół, przewyższając w tym Gyuto dzięki płaskiej krawędzi. Jednak brak ostrego czubka uniemożliwia precyzyjne wykrawanie, trybowanie mięsa czy sprawianie ryb. Ponadto w kuchni pasjonatów zarówno warzyw, jak i różnego typu mięs długość ostrza ograniczona zazwyczaj do 16-18 cm może być niewystarczająca do krojenia dużych sztuk mięsa jednym pociągnięciem. Nakiri należy traktować jako wyspecjalizowane uzupełnienie podstawowego zestawu, które wznosi komfort pracy z warzywami na nieosiągalny dla innych noży poziom.